Małżeństwo

Sakrament Małżeństwa jest to nierozerwalny związek ochrzczonych: mężczyzny i kobiety, których Chrystus uświęca i uzdalnia do spełniania obowiązków małżeńskich i rodzinnych.

Do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego potrzebne jest spełnienie trzech warunków:
– dobrowolna zgoda na jego zawarcie;
– zgoda na związek z wyłącznie jedną wybraną osobą na całe życie;
– otwartość na dzieci.

Zadaniem duszpasterzy jest troska o dobre przygotowanie do sakramentu małżeństwa. Bezpośrednie przygotowanie ma na celu uświadomienie narzeczonym czym jest sakrament małżeństwa w Kościele katolickim. W tym celu odbywa się katechizacja przedmałżeńska.

W naszej parafii ma ona miejsce w czasie Wielkiego Postu w sali św. Mateusza, mieszczącej się obok kościoła. Więcej informacji o katechizacji przedmałżeńskiej w zakładce Katecheza.

Ponadto na 3 miesiące przed planowaną datą małżeństwa należy zgłosić się do kancelarii parafialnej jednego z narzeczonych na I rozmowę kanoniczno-duszpasterską.

W przypadku spisywania protokołu przedmałżeńskiego poza parafią narzeczonych wymagana jest zgoda z parafii jednego z narzeczonych.

Kanoniczne rozeznanie ma za cel ustalić:
– tożsamość narzeczonych;
– ich stan wolny;
– ich pełną dobrowolność
– z wykluczeniem jakiejkolwiek formy przymusu;
– czy nie ukrywają czegoś przed sobą, co mogłoby w przyszłości poważnie zakłócić wspólnotę ich małżeńskiego życia;
– czy nie zachodzi między nimi przeszkoda rozrywająca;
– czy strony nie stawiają jakiegoś warunku;
– czy mają właściwą świadomość, że zawierają jedno, nierozerwalne, wyłączne i sakramentalne małżeństwo.

Sporządzony protokół rozmów przedmałżeńskich, podpisany przez narzeczonych i kapłana prowadzącego te rozmowy jest podstawą udzielenia sakramentu małżeństwa.

Jeśli sakrament małżeństwa jest udzielany w innej parafii niż sporządzony protokół, wówczas do tej parafii jest wysyłana licencja. Dlatego wcześniej narzeczeni ustalają z księdzem, gdzie zawierają sakrament małżeństwa, a gdzie są przeprowadzane rozmowy!

Kilka uwag …

  • Przynależność do parafii jest na podstawie zamieszkania, a nie zameldowania (powyżej 3 miesięcy) /KPK kan.102-107/;
  • Aby przeprowadzić rozmowy przedmałżeńskie w Norwegii narzeczeni muszą posiadać numery personalne (na tej podstawie otrzymują zaświadczenia ze Skatteetaten o stanie cywilnym);
  • Jeśli rozmowy przedmałżeńskie są w Norwegii, a sakrament w parafii w Polsce to licencja do pobłogosławienia jest przesyłana do tej parafii;
  • Jeśli narzeczeni zawierają małżeństwo konkordatowe w Polsce muszą pamiętać, aby do parafii zawierania sakramentu małżeństwa dostarczyć trzy egzemplarze „Zaświadczenia o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa”, wydanego przez USC w Polsce;
  • Małżeństwo konkordatowe zawarte w Polsce ma skutki cywilne. Potwierdzenie cywilne, zawartego konkordatowego małżeństwa w kościele, można uzyskać w USC miejsca zawierania;
  • Aby zawarte małżeństwo w Polsce było uznane w Norwegii, należy postarać się o tzw. „Apostille” (Dział Legalizacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie).  Z tak potwierdzonym dokumentem należy zgłosić się do Skatteetaten.

Wymagane dokumenty na I rozmowę kanoniczno-duszpasterską w Norwegii z udzieleniem sakramentu małżeństwa w Polsce (3 miesiące przed ślubem):
– dowód tożsamości;
– metryka chrztu św. z adnotacją o bierzmowaniu (6 miesięcy ważności);
– świadectwo katechizacji przedmałżeńskiej;
–„sivilstandsbekreftelse” czyli dokument potwierdzający stan cywilny (w Norwegii dokument ten jest wydawany przez Skatteetaten „Utskrift av oppysninger registrer”.  Można ten dokument uzyskać przez stronę internetową: http://www.skatteetaten.no/no/Person/Folkeregister
– dane dwóch świadków (imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, adres zamieszkania);
– jeśli narzeczeni są po ślubie cywilnym to wówczas przynoszą ze sobą: odpis aktu małżeństwa cywilnego w j. angielskim oraz ze Skatteetaten tzw. „sivilstandshistorikk”
– strona owdowiała świadectwo zgonu współmałżonka z parafii miejsca pogrzebu.

Jeśli narzeczeni zawierają małżeństwo w Polsce i tam chcą także sporządzić rozmowy przedślubne to wówczas zgłaszają się do parafii zamieszkania w Norwegii z prośbą o zgodę na przeprowadzenie rozmów kanonicznych poza swoją parafią (zgłaszają się z zaświadczeniem o stanie cywilnym otrzymanym ze Skatteetaten – tzw.„Utskrift av oppysninger registrer”, a w sytuacji, gdy są po ślubie cywilnym przynoszą tzw. „sivilstandshistorikk”). Z tą zgodą udają się na I rozmowę do Polski po wcześniejszym umówieniu się z księdzem w Polsce (3 miesiące przed ślubem).

Jeśli narzeczeni zawierają małżeństwo w Kościele w Norwegii ze skutkami cywilnymi, zgłaszają się 3 miesiące przed planowaną datą małżeństwa na rozmowę kanoniczno-duszpasterską. Oprócz dowodów osobistych, metryki chrztu z adnotacją o bierzmowaniu i świadectwa katechizacji przedmałżeńskiej, przynoszą także następujące dokumenty ze Skatteetaten:
– „prøvingsattest” /dłuższy czas oczekiwania/;
– „sivilstandshistorikk”.

Jeśli narzeczeni są po ślubie cywilnym to wówczas zgłaszają się 3 miesiące przed planowaną datą sakramentu małżeństwa na rozmowę kanoniczno-duszpasterską, przynosząc ze sobą:
– odpis aktu małżeństwa cywilnego;
– dokumenty wymagane do sporządzenia protokołu przedmałżeńskiego (dowody osobiste, metryka chrztu z adnotacją o bierzmowaniu, świadectwo katechizacji przedmałżeńskiej, tzw. „sivilstandshistorikk” ze Skatteetaten, dane świadków).